Plaisio Blog

Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης: μια ελληνική πρωτοβουλία

Προέκυψε μετά από Ελληνική πρωτοβουλία.

H 21η Μαρτίου καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, το 1999, από τη Γενική Διάσκεψη της UNESCO, στο Παρίσι, μετά την εισήγηση του συγγραφέα, Βασίλη Βασιλικού, που ήταν τότε, πρέσβης της Ελλάδας, στην UNESCO.

Η Ελληνική πρόταση υπερψηφίστηκε, με το επιχείρημα: “Δεν υπάρχει Τέχνη, χωρίς Ποίηση”.

 

Για την Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης…Ας μιλήσουν οι ποιητές!

 

…”Αηδόνι ντροπαλό, μες στον ανασασμό των φύλλων,

συ που δωρίζεις τη μουσική δροσιά του δάσους

στα χωρισμένα σώματα και στις ψυχές

αυτών που ξέρουν πως δε θα γυρίσουν.

Τυφλή φωνή, που ψηλαφείς μέσα στη νυχτωμένη μνήμη

βήματα και χειρονομίες· δε θα τολμούσα να πω φιλήματα·

και το πικρό τρικύμισμα της ξαγριεμένης σκλάβας.”

Γιώργος Σεφέρης, “Ελένη”, 1955.

 

…”Ἐλαιῶνες κι ἀμπέλια μακριὰ ὡς τὴ θάλασσα

Κόκκινες ψαρόβαρκες μακριὰ ὡς τὴ θύμηση

Ἔλυτρα χρυσὰ τοῦ Αὐγούστου στὸν μεσημεριάτικο ὕπνο

Μὲ φύκια ἢ ὄστρακα. Κι ἐκεῖνο τὸ σκάφος

Φρεσκοβγαλμένο, πράσινο, ποὺ διαβάζεις ἀκόμη

στὴν εἰρήνη τὸν κόλπου τῶν νερῶν ἔχει ὁ Θεός.”…

Οδυσσέας Ελύτης, “Ηλικία της Γλαυκής Θύμησης”, 1940

 

…  “Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θά βρεις άλλες θάλασσες.

Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς

τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς•

και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.

Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις.”…

Κωνσταντίνος Καβαφης, “Η Πόλις”, 1910

 

…”Με την πατρίδα τους δεμένη στα πανιά και τα κουπιά στον άνεμο κρεμασμένα

Οι ναυαγοί κοιμήθηκαν ήμεροι σαν αγρίμια νεκρά μέσα στων σφουγγαριών τα σεντόνια

Αλλά τα μάτια των φυκιών είναι στραμμένα στη θάλασσα

Μήπως τους ξαναφέρει ο νοτιάς με τα φρεσκοβαμμένα λατίνια”…

Νίκου Γκάτσου, “Αμοργός”, 1943

 

…”Καλό ταξίδι, αλαργινό καράβι μου, στου απείρου

και στης νυχτός την αγκαλιά, με τα χρυσά σου φώτα!

Να ‘μουν στην πλώρη σου ήθελα, για να κοιτάζω γύρου

σε λιτανεία να περνούν τα ονείρατα τα πρώτα.”…

Κώστας Καρυωτάκης, “Τελευταίο Ταξίδι”, 1928

 

…”Δέν τραγουδῶ, παρά γιατί μ’ ἀγάπησες

στά περασμένα χρόνια.

Καί σέ ἥλιο, σέ καλοκαιριοῦ προμάντεμα

καί σέ βροχή, σέ χιόνια,

δέν τραγουδῶ παρά γιατί μ’ ἀγάπησες.

Μαρία Πολυδούρη, “Μόνο γιατί με αγάπησες”, 1928

 

…”Συνέβη χωρὶς ποτὲ νὰ καταλάβω πῶς — ἡ μητέρα εἶχε πονοκέφαλο,

……θυμᾶμαι, καὶ μ᾿ ἔστειλαν στὸ φαρμακεῖο,

στὸ γυρισμό, εἶναι ἡ ἀλήθεια, χάζεψα λίγο, κορόιδεψα ἕναν γέρο,

……τρόμαξα μὲ μιὰ πέτρα δύο πουλιὰ

κι ὥσπου νὰ στρίψω πάλι τὸ δρόμο

οὔτε σπίτι, οὔτε νεότητα πιά. “…

Τάσος Λειβαδίτης, “Επιστροφή από το Φαρμακείο”, από την συλλογή “Ανακάλυψη”, 1978

 

…”Σοῦ φέρνω ἀπ᾿ τὴ γαλάζια μου πατρίδα

Κι ἀπ᾿ τὰ φωτοσπαρμένα τῆς τὰ μέρη,

Μιᾶς μάγισσας δουλειά, μίαν ἁλυσίδα

Ποῦ ἀνθρώπου δὲ μπορεῖ νὰ πλάσει χέρι”…

Κωστή Παλαμά, “Το χάρισμα”, από “Τα μάτια της ψυχής μου”, 1892

 

…”Λένε για μένα οι ναυτικοί που εζήσαμε μαζί

πως είμαι κακοτράχαλο τομάρι διεστραμμένο,

πως τις γυναίκες μ’ ένα τρόπον ύπουλο μισώ

κι ότι μ’ αυτές να κοιμηθώ ποτέ μου δεν πηγαίνω.”

Νίκος Καββαδίας, “Μαραμπού”, 1933

 

…”Τη συγχώρεση που θέλω

ώρες ώρες λέω να τη ζητήσω

από κανέναν άγνωστο στον δρόμο

μα πάλι σταματώ γελώντας

με την ιδέα πως πάω να παραστήσω

κάποιον από τους ήρωες του Ντοστογιέφσκι.”…

Τίτος Πατρίκιος, “Η συγχώρεση”, από τα “Ποιήματα Β΄”1959-2017

 

…” Κοιμήσου.

Να μεγαλώσεις γρήγορα.

Έχεις να κάνεις πολύ δρόμο, κοριτσάκι,

κ’ έχεις δυο πεδιλάκια μόνο από ουρανό.

Κοιμήσου.”…

Γιάννης Ρίτσος, από τη συλλογή  “Πρωινό Άστρο”, 1941-1958

 

…”Ἐσεῖς ποὺ βρήκατε τὸν ἄνθρωπά σας

κι ἔχετε ἕνα χέρι νὰ σᾶς σφίγγει τρυφερά,

ἕναν ὦμο ν᾿ ἀκουμπᾶτε τὴν πίκρα σας,

ἕνα κορμὶ νὰ ὑπερασπίζει τὴν ἔξαψή σας,

κοκκινίσατε ἄραγε γιὰ τὴν τόση εὐτυχία σας,

ἔστω καὶ μία φορά;

Εἴπατε νὰ κρατήσετε ἑνὸς λεπτοῦ σιγή

γιὰ τοὺς ἀπεγνωσμένους;”…

Ντίνος Χριστιανόπουλος, “Ενός λεπτού σιγή”, από τη συλλογή “Ανυπεράσπιστος Καημός”, 1960

Α. Ρουσουνέλος

Αγορές με πασχαλινή νοημοσύνη
Αγορές με πασχαλινή νοημοσύνη