Γκαλερί και Μουσεία ενώνουν τις δυνάμεις τους και μας προσκαλούν να ανοίξουμε τους ορίζοντές μας με τον πιο καλλιτεχνικό τρόπο. Πάμε να δούμε τους χώρους και τις εκθέσεις με ελεύθερη είσοδο που ξεχωρίσαμε για σένα.
Μέχρι τις 26 Απριλίου η πρώτη έκθεση «Les fleurs du mâle» του καλλιτέχνη Romuald Hazoumè στην Ελλάδα, ανοίγει τη συζήτηση πάνω στη μεταποικιακή ιστορία αλλά και τη σύγχρονη πραγματικότητα που διαμορφώνουν τη γενέτειρα του, το Μπενίν. Με ζωγραφικά έργα, γλυπτά και φωτογραφίες που έχουν δημιουργηθεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες, ο Hazoumè μεταμορφώνει βιομηχανικά απορρίμματα σε ανθρωπόμορφες γλυπτικές συνθέσεις.
Στην έκθεση «Εκτός Εαυτού» της Ulrike Müller, τα έργα χωρίζονται σε δύο μέρη εκφράζοντας ήσυχα τη δυνατότητα μιας δυαδικότητας, της ένωσης, της ανάπτυξης, των ορίων, των συνόρων και των διαχωρισμών. Η διχοτόμηση στην ατσάλινη πλάκα όπου συμβαίνει η ζωγραφική, είναι κάτι τόσο λεπτό και ενίοτε αόρατο, αλλά όταν κάποιος εξοικειωθεί με το γλωσσικό πλαίσιο της Ulrike, είναι αδύνατο να πάψει να το βλέπει.
Η πολυσυζητημένη έκθεση του Δημήτρη Μεράντζα με τίτλο «Η αισθητική της απελπισίας και της απόγνωσης: Οικιακά χρηστικά αντικείμενα και προϊόντα διανοητικής ευελιξίας» θα είναι μέχρι τις 17 Απριλίου προσκαλεί σε ένα εναλλακτικό πολυκατάστημα βγαλμένο από ένα δυστοπικό μέλλον, ανατρέποντας τον ρόλο του μουσείου και τις προσδοκίες του θεατή. Αυτό το «Mad Max IKEA», όπως ο ίδιος το χαρακτηρίζει, φιλοξενεί 120 έργα παρουσιασμένα ως «είδη σπιτιού», φτιαγμένα από απομεινάρια και ετερόκλητα υλικά.
Μέχρι τις 29 Ιουνίου, η νέα περιοδική έκθεση «Εικάζοντας/ Εικονίζοντας τη Σαμοθράκη» σε επιμέλεια Bonna D. Wescoat, Ellen M. Archie και Rebecca A. Salem εξερευνά τις ποιητικές και οπτικές αναπαραστάσεις της Σαμοθράκης και της λατρείας των Μεγάλων Θεών μέσα από μια διαδρομή δυόμισι χιλιετιών, αναδεικνύοντας τις διαφορετικές αντιλήψεις της κάθε εποχής, αλλά και τις διαχρονικές συνδέσεις που παραμένουν ισχυρές έως σήμερα.
Η καλλιτέχνις Ελένη Ζούνη παρουσιάζει νέα έργα σε χαρτί και καμβά μεγάλων και μικρότερων διαστάσεων και μέχρι τις 5 Μαΐου μας περιμένει να διερευνήσουμε μαζί τη σχέση του ανθρώπου με τον χρόνο, τον ήχο, το κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον, όχι μέσα από μια ευθύγραμμη αφήγηση αλλά μέσα από την αποτύπωση των σιωπηλών δυνάμεων που επενεργούν στη συνείδηση και την επηρεάζουν.
