Στο Παρίσι
Φέτος το καλοκαίρι, αγωνίζομαι στα 100 μέτρα πρόσθιο στους Παραολυμπιακούς στο Παρίσι. Είναι μία δύσκολη χρονιά για μένα, με πολλές απαιτήσεις αλλά και ταυτόχρονα, μία χρονιά ρουτίνας. Είναι κάτι που το κάνω σχεδόν 30 χρόνια. Οπότε μπορούμε να πούμε ότι είναι μια ακόμη χρονιά μου ως Αντώνης.
Τα «α» του Αντώνη
Ζούμε σε έναν κόσμο που βασιλεύει το στερητικό “α”. Α-συλλογικότητα. Α-σέβια. Σιγά σιγά όμως, μαθαίνουμε. Λειτουργούμε σαν μικρο-κοινότητα.
Πείσμα στο καλύτερο
Την πρώτη φορά στους Παραολυμπιακούς το 2012, βγήκα 4ος ενώ είχα χρόνους 3ου. Στην επόμενη Παραολυμπιάδα, πήγα με τον 1ο καλύτερο χρόνο, δηλαδή το χειρότερο σενάριο ήταν να βγω 3ος και βγήκα πάλι 4ος. Όλα αυτά δε με απέτρεψαν από το σκοπό μου: Να γίνω καλύτερος αθλητής. Που σημαίνει, να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Από την επόμενη κιόλας μέρα, προσπάθησα να γίνω καλύτερος. Καλύτερος σε οτιδήποτε. Ο καλύτερος άνθρωπος μπορεί πολλές φορές να μην είναι νικητής, να μην πέφτει στα μετάλλια αλλά να προσφέρει στον άνθρωπο γενικότερα. Να δουλεύει για όλους, να σκέφτεται για όλους, να τους εμπνέει όλους.
Ένα κουμπί
Ζω πνευματικά από τον εθελοντισμό. Αυτή μου η δράση με κάνει να νιώθω περισσότερο άνθρωπος κάθε μέρα. Ακόμα και όταν με παίρνουν για να ανεβάσω μια δράση στο Instagram. Για μένα, δεν είναι τίποτα, ένα μόνο κουμπί. Όλα αυτά με κάνουν να νιώθω ακόμη πιο ψηλός από ό,τι είμαι. Ακόμη πιο δυνατός από ό,τι είμαι.
Η τύχη που διεκδικείται
Στη ζωή μου, για να κερδίσω κάτι, από ένα χρυσό μετάλλιο μέχρι την είσοδο σε μια πανεπιστημιακή σχολή ή έναν καλό βαθμό στην τάξη έπρεπε να το προσπαθήσω πολύ. Θεωρώ ότι δεν ήμουν φτιαγμένος για όλα αυτά. Ήμουν τυχερός, γιατί αναγκάστηκα να βάλω το μυαλό μου να πει ότι “για να γίνεις αυτά που θες να γίνεις πρέπει να βρεις τους τρόπους”.
Πλάι πλάι
Με προσέγγισε μια εθελοντική ομάδα για τον καθαρισμό των θαλασσών και με συμπεριέλαβαν σε μία δράση τους. Από εκεί, άνοιξα την πόρτα σε έναν καινούργιο κόσμο. Έβλεπα ότι μπορώ να προσφέρω χωρίς να έχω κάποιο αντάλλαγμα χρηματικό που να κάνει την προσφορά μου ιδιοτελή. Ότι βοηθάω κι εγώ ακόμη κι αν δεν είχα τη χρηματική δυνατότητα. Συνεργάζομαι με εταιρείες. Βάζω εγώ την ιδέα κι εκείνες τα χρήματα για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε νέες θέσεις εργασίας, να καθαρίσουμε το περιβάλλον, να φτιάξουμε νοσοκομεία και σχολεία εκεί που δεν υπήρχαν, να δώσουμε εξοπλισμούς σε σχολεία, όπως έκανα και μαζί με το Πλαίσιο και την ομάδα «Πλάι σου».
Η υπερδύναμη του νερού
Ανακάλυψα τη σύνδεση που έχω με το νερό μετά το ατύχημα. Με την πρώτη εκείνη βουτιά στην πισίνα, όσο πιο βαθιά πήγαινα, τόσο πιο πολύ μπορούσα να αναπνεύσω. Εκεί είναι που αντιλήφθηκα ότι αυτή η κλίση που έχω προς το υγρό στοιχείο, είναι η δική μου υπερδύναμη. Είναι αυτή που με βοηθά να ξεπερνάω οποιαδήποτε σκόπελο συναντάω στη ζωή μου. Είναι αυτή που καλύπτει τα αδύνατά μου σημεία και με κάνει ικανό για ό,τι μπορώ να φανταστώ.
Η υπερδύναμη του παιδιού
Έχω γράψει δύο παιδικά βιβλία μαζί με τη γυναίκα του προπονητή μου για να μιλήσω στα παιδιά. Εσκεμμένα δεν τα λέω παραμύθια. Είναι βιβλία που μιλούν για την ανακάλυψη αυτής της υπερδύναμης που όλοι έχουμε μέσα μας και λέγεται: «Ονειρεύομαι».
Η δύναμή μας!
Δεν είμαστε ήρωες της Marvel. Όλοι οι άνθρωποι, είμαστε υπερήρωες. Όλοι έχουμε μια μαγική δύναμη που μας ενώνει και λέγεται αλληλοσεβασμός, αλληλοβοήθεια. Έχουμε χάσει την υπερδύναμη του να ζούμε σε αυτήν την κοινωνία με κοινωνία.
Καλοκαίρι με άνω κάτω τελεία
Είναι όπου και όποτε μπορώ μέσα στο χρόνο να κοιτάζω τον καθρέφτη μου ή να σκέφτομαι πριν κοιμηθώ ότι: «Σήμερα, κάτι έκανα που θα ωφελήσει».
Αλλάζουμε;
Ουτοπικό, αλλά για να αλλάξεις τη δυστοπία που έρχεται και που βιώνουμε, δεν αρκεί μία αλλαγή. Θα ήθελα να μπορώ να ξαναεφεύρω τον άνθρωπο. Να κρατήσω τις αδυναμίες του αλλά να σβήσω από τη μνήμη του αυτό που τον κάνει να αισθάνεται δυνατός όταν εκμεταλλεύεται τους αδύναμους. Να εκλείψω την καχυποψία και τον εγωισμό από τον άνθρωπο.
Πάμε!
Όταν ρισκάρεις και θυσιάζεις τον εαυτό σου, έχεις πολλά περισσότερα να κερδίσεις. Με ασφάλεια πάμε και με φαντασία.
Σε έναν άλλο πλανήτη
Δεν θα έπαιρνα τίποτα από αυτά που έφτιαξε ο άνθρωπος. Θα πήγαινα και θα έβρισκα μία φύση αμόλυντη από αυτόν.
Εμείς
Με το εμείς προχωράμε. Δεν πάω πουθενά μόνος μου. Όλοι μαζί μπορούμε να σταματήσουμε έναν πόλεμο. Να δώσουμε σε έναν άνθρωπο να φάει.
Κι εσύ
Αν πρέπει να δώσω μία συμβουλή σε αυτούς που διαβάζουν αυτήν τη συνέντευξη είναι να κάνει ο ίδιος μια συνέντευξη στον εαυτό του, να απαντήσει στις ερωτήσεις του και να γνωρίσει καλύτερα τον εαυτό του. Αν το κάνει αυτό, θα καταφέρει να κοιτάξει λίγο πιο περήφανα τον καθρέφτη του. Κι έτσι, θα μπορέσουν να κοιταχτούν κι οι υπόλοιποι δίπλα του με τον ίδιο τρόπο.