Το «δικό του» Πλαίσιο…
«Αρχικά, η “γνωριμία” μου με το Πλαίσιο, έρχεται αρκετά χρόνια πριν, όσο ακόμα ήμουν φοιτητής στην Αρχιτεκτονική Σχολή του Ε.Μ.Π.. Για όλους του φοιτητές της σχολής, το Πλαίσιο της Στουρνάρη θεωρώ ότι ήταν -και παραμένει- ένα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας, καθώς η προμήθεια χαρτικών και εξοπλισμού ήταν συνεχής και απαραίτητη. Στα δικά μου φοιτητικά χρόνια, το Πλαίσιο είχε ήδη αναπτυχθεί και εδραιωθεί στην αγορά. Η ιστορία του όμως ξεκινά από τον ίδιο αυτό χώρο, στο ίδιο σημείο, από το 1969 μέχρι σήμερα, όπου το μικρό εκείνο κατάστημα εξελίχθηκε σταδιακά στη μεγάλη και επιτυχημένη αλυσίδα που γνωρίζουμε σήμερα. Το Πλαίσιο αλλά και τον άνθρωπο που το “γέννησε”, τον κ. Γιώργο, τους γνώρισα αργότερα και ως Αρχιτέκτονας συνεργάτης τους, φέρνοντάς με πιο κοντά με τους ανθρώπους του, αλλά και τον ίδιο».
…Γίνεται εξώφυλλο
«Στο εξώφυλλο αυτού του τεύχους, προσπάθησα να δείξω τη νοσταλγία του πρώτου καταστήματος. Να φανεί το ξεκίνημα από αυτό το μικρό κατάστημα, με μια μικρή τζαμαρία επί της οδού Στουρνάρη, στριμωγμένο δίπλα σε άλλα μικρότερα και μεγαλύτερα μαγαζιά, που όμως αποτέλεσε την αφετηρία ενός μεγάλου ταξιδιού. Αυτό ακριβώς συμβολίζει και το χάρτινο καραβάκι στο νερό -το ταξίδι, την πορεία στον χρόνο και το όραμα. Παράλληλα, το ήρεμο φως και η αντανάκλαση δίνουν μια πιο συναισθηματική και τιμητική διάσταση, σαν ένα διακριτικό “ευχαριστώ”».
Το πρώτο σχέδιο
«Από μικρός θυμάμαι τον εαυτό μου να ζωγραφίζω ζώα και σούπερ ήρωες. Οτιδήποτε μου κινούσε το ενδιαφέρον. Αργότερα γέμιζα τις σελίδες των σχολικών βιβλίων με σκίτσα, πρόσωπα φίλων μου, περίεργα τέρατα. Το αρχιτεκτονικό σχέδιο μπήκε και καθιερώθηκε αρκετά αργά στη ζωή μου».
Η επιλογή της Αρχιτεκτονικής
«Αυτό που με κέρδισε είναι ο συνδυασμός λογικής και δημιουργικότητας. Από τη μία υπάρχουν κανόνες, τεχνικές γνώσεις και ακρίβεια και από την άλλη η ελευθερία να δημιουργήσεις κάτι που επηρεάζει την καθημερινότητα των ανθρώπων. Υπάρχει επίσης η ελευθερία της σύνθεσης, η δυνατότητα να δώσεις μορφή σε μια ιδέα, να δημιουργήσεις χώρους που δεν είναι μόνο λειτουργικοί αλλά επηρεάζουν ουσιαστικά τη ζωή και την εμπειρία των ανθρώπων».
Αγαπημένο project
«Αγαπημένα projects είναι όλα τα απαιτητικά! Είναι συνήθως και αυτά που σου μένουν. Σαν DS ARCHITECTS, ασχολούμαστε με ιδιωτικές κατοικίες (από τα πιο δύσκολα tasks, καθώς έχεις να ψυχολογήσεις και να κατανοήσεις τις ανάγκες και ιδιαιτερότητες του κάθε πελάτη), νοσοκομεία (άχαρο σαν θέμα, αλλά είναι από τα λίγα έργα που πραγματικά νιώθεις ότι όντως προσφέρεις με τις ειδικές γνώσεις σου σαν αρχιτέκτονας), ξενοδοχεία όλων των ειδών, πολυκατοικίες (ευτυχώς πλέον οι περισσότεροι κατασκευαστές, επενδύουν στο design), γραφειακοί χώροι, και το “αγαπημένο” μου όλων, τα καταστήματα του Πλαισίου».
Συμπληρώσεις
Αφιέρωμα: Μνήμες. Μνήμες από έναν δυναμικό, ισχυρό άνθρωπο, με θέληση, όραμα και αποφασιστικότητα.
Αρχιτεκτονική: Δημιουργία, Ισορροπία, Χαρά.
Πλαίσιο: Συνεργάτης. Διττός!
now: Το δημιουργικό παρόν της ομάδας του Πλαισίου!
Μέλλον: Ελπίδα. Γενικά και αόριστα.