Ο τίτλος
Στη ζωγραφική δεν είναι απαραίτητο να βάζουμε τίτλους. Γι’αυτο και ζωγραφίζουμε. Είναι ένας τρόπος να εκφράσεις όσα δεν μπορείς να πεις με τις λέξεις. Αν πρέπει τώρα να τα ονοματίσουμε για να τα ξεχωρίζουμε θα το βάφτιζα «summer 2024» μιας και σκεφτόμουν το καλοκαίρι όσο το φιλοτεχνούσα.
Το αντικείμενο
Δεν θα μπορούσε να λείπει το κοχύλι. Τα κοχύλια και τα όστρακα είναι ο νέος μου έρωτας, ξεκίνησα πρόσφατα να τα σκιτσάρω και να τα συλλέγω και είναι κάτι που σίγουρα παραπέμπει στο καλοκαίρι και τις ξέγνοιαστες στιγμές στην ακροθαλασσιά.
Συμπληρώσεις
Ζέστη: βόλτα με σκούτερ στην άδεια Αθήνα
Artwork: δουλειά
Καλοκαίρι: ντουζ με το λάστιχο
Now: happy
Πλαίσιο: πινέλα
Μία ιστορία
Όταν ο Γιάννης Αντετοκούνμπο ήταν πιτσιρικας και επιλέχτηκε να παίζει στο NBA εντυπωσιάστηκα και ζωγράφισα ένα πορτρέτο του. Λίγοι πίστευαν σε αυτόν. Κάποια χρόνια αργότερα ο Γιάννης Αντετοκούνμπο μου ζήτησε να ζωγραφίσω το τερέν ενός γηπέδου και ήρθε ο ίδιος να το εγκαινιάσουμε την ημέρα που διακρίθηκε με τον τίτλο του MVP. Παίξαμε μαζί σουτάκια ενώ εγώ δεν ξέρω καν μπάσκετ. Ακόμα δεν το πιστεύω πως είναι αλήθεια.
Διακοπές είναι
Καρπούζι με φέτα, σκούτερ, άμμος στα παπούτσια, το τάισμα στους γλάρους στο κατάστρωμα, φρέσκο ψαράκι με ουζάκι δίπλα στη θάλασσα, πανηγύρι στο χωριό, και μία άδεια, όμορφη Αθήνα.
And Cacao, Rocks
Δεν υπάρχει ιδιαίτερο νόημα πίσω απ’ το ψευδώνυμό μου. Κάποτε έπρεπε να βρω κάτι για να γράφω στους τοίχους. Δεν ξέρω γιατί το έκανα. Ήταν απλά κουλ στην εφηβεία μας τότε να έχουμε ψευδώνυμο και να το γράφουμε παντού. Εγώ, διάλεξα αυτό. Θύμιζε λογότυπο ραδιοφωνικού σταθμού ή όνομα συγκροτήματος όποτε και μου άρεσε. Τώρα, προτιμώ το κανονικό μου όνομα. Κουβαλάω όμως τόσα χρόνια το cacao rocks, που πλέον είναι δύσκολο να το απαρνηθώ. Ωστόσο, εδώ και μία δεκαετία, έχω πάψει να το γράφω στους τοίχους.
