Στις 5 Ιουνίου 1975, οι Talking Heads ανέβηκαν για πρώτη φορά στη σκηνή του θρυλικού CBGB στη Νέα Υόρκη. Με μόλις τρία μέλη -τον David Byrne, την Tina Weymouth και τον Chris Frantz- το συγκρότημα έφερε μια φρέσκια πνοή στο αχανές τοπίο της ροκ, συνδυάζοντας punk, funk και art rock με ένα πρωτόγνωρο πνεύμα πειραματισμού. Το σετ τους περιλάμβανε τραγούδια όπως το “Psycho Killer”, το οποίο είχαν συνθέσει κατά τη διάρκεια της κοινής τους διαμονής σε loft στην οδό Chrystie Street. Είχαν μόλις αποφοιτήσει από την Σχολή Σχεδίου του Ρόουντ Άιλαντ (RISD). Η εμφάνιση αυτή ήταν καθοριστική για την καλλιτεχνική τους πορεία, καθώς το CBGB αποτέλεσε το λίκνο της αμερικανικής punk σκηνής και βοήθησε στην αναγνώρισή τους. Με τα χρόνια, από το “Fear of Music” και το “Remain in Light” μέχρι το θρυλικό “Stop Making Sense”, το συγκρότημα εξελίχθηκε σε μια πρωτοποριακή δύναμη που ανέτρεψε τα όρια της pop, της ροκ και της avant-garde, αφήνοντας ανεξίτηλο αποτύπωμα στην ιστορία της μουσικής.
Το 1975, σ’ ένα στούντιο του Μονάχου, η Donna Summer μπήκε ως session τραγουδίστρια και βγήκε θρύλος. Μαζί με τον Giorgio Moroder και τον Pete Bellotte, ηχογραφεί το “Love to Love You Baby”, ένα 17’’ ερωτικό μανιφέστο, μια οργιαστική σύνθεση αναστεναγμών, pulsating synths και θραυσμάτων από το μέλλον της ποπ. Εμπνευσμένο από τη λιβιδώδη παρουσία του Barry White, το κομμάτι (μικρότερης διάρκειας αρχικά) στέλνεται στην Casablanca Records, όπου ο πρόεδρός της, Neil Bogart, ενθουσιάζεσαι τόσο που ζητά μια... μεγαλύτερη εκδοχή. Ήθελε ένα τραγούδι αρκετά μακρύ ώστε να καλύψει ολόκληρη μια πλευρά δίσκου βινυλίου. Το αποτέλεσμα γίνεται σκάνδαλο, ύμνος, ιστορία. Ήταν η αυγή ενός νέου ήχου και η αρχή του μύθου της Summer. Της αδιαμφισβήτητης Βασίλισσας της Disco.
Λονδίνο, 1975: Ύφεση, ανεργία, πολιτική παρακμή. Στο King’s Road, το “SEX”, το κατάστημα του Malcolm McLaren και της Vivienne Westwood, πουλά latex, bondage… και επανάσταση. Στο πίσω δωμάτιο, οι Steve Jones, Paul Cook και Glen Matlock αναζητούσαν μια φωνή όταν εμφανίστηκε ο John Lydon, με μπλουζάκι “I HATE Pink Floyd” και σαρκαστικό βλέμμα. Και εγένετο χάος -δηλαδή οι Sex Pistols. Αδέξιοι ακόμα μουσικά, πραγματοποιούν στις 6 Νοεμβρίου 1975, το πρώτο τους live στο St. Martin’s School of Art. Υπό την καθοδήγηση McLaren, οι Pistols μετατράπηκαν από αδέσποτοι νεαροί σε καταλύτες μιας punk εξέγερσης που σκοπό είχε την ανατίναξη του κατεστημένου.
Στο ανατολικό Λονδίνο του 1975, ένας νεαρός μπασίστας και πρώην ποδοσφαιριστής της West Ham, ο Steve Harris, αποφασίζει να χτίσει κάτι δικό του. Επηρεασμένος από τους prog και hard rock γίγαντες της εποχής (Wishbone Ash, Deep Purple, Genesis), ιδρύει τους Iron Maiden ανήμερα Χριστούγεννα. Το όνομα, εμπνευσμένο από μεσαιωνικό όργανο βασανιστηρίων, προμηνύει τον ήχο: Σκληρός, τεχνικός, γεμάτος επικές αφηγήσεις και galloping μπάσες γραμμές. Οι πρώτες εμφανίσεις τους σε pubs όπως το Cart & Horses και το Marquee Club τους τοποθετούν στο επίκεντρο του NWOBHM (New Wave of British Heavy Metal) κινήματος. Μέταλ με τελετουργία και φαντασίωση.
Μπες δυναμικά στη νέα σεζόν με τη λίστα του Μιχάλη!