Plaisio Blog

Καταγράφοντας το ταξίδι της σκέψης: νέα χρονιά, νέοι στόχοι, νέα ημερολόγια!

Όσο κι αν η ψηφιακή εποχή έχει παραμερίσει τα αναλογικά μέσα, η παρουσία ενός ημερολογίου στη ζωή μας παραμένει απαραίτητη, τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Μικρά ή μεγάλα, σε ουδέτερες σκούρες αποχρώσεις ή σε έντονα παιχνιδιάρικα χρώματα, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας.

Είναι έτοιμα να «φιλοξενήσουν» σημειώσεις, σκαριφήματα, λίστες, τηλεφωνικούς αριθμούς, ραντεβού, όλα τα «θέλω» και τα «να μην ξεχάσω», όλες τις όμορφες και συγκινητικές στιγμές μιας ολόκληρης χρονιάς.

Τα ημερολόγια βοηθούν τους φοιτητές, τα στελέχη επιχειρήσεων, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους εμπόρους – ακόμα και τις νοικοκυρές – να οργανώσουν το χρόνο τους και να ολοκληρώσουν εργασίες, να εκπληρώσουν υποχρεώσεις και να ορίσουν στόχους.

«Αγκομαχώντας» να συγκρατήσουν στα λευκά τους περιθώρια ακόμα και το πιο ασήμαντο σχόλιο, οι σελίδες τους είναι το ίδιο χρήσιμες με τις υπενθυμίσεις που έχουμε στο smartphone ή το φορητό μας υπολογιστή – πιστέψτε με, όσο κι αν προσπάθησα, δεν κατάφερα ποτέ να υιοθετήσω έναν 100% paperless τρόπο εργασίας.

Δεν αποτελούν μόνο ένα ευέλικτο εργαλείο που μπορεί να εκτοξεύσει την παραγωγικότητά μας, δεν είναι απλά ένα επαγγελματικό ή προσωπικό δώρο, είναι ένα πολύτιμο δημιούργημα, το περιεχόμενοτου οποίου «υφαίνεται» αργά αλλά σταθερά, μέσα από τις σκέψεις μας και την πάροδο του χρόνου.

Όταν καθόμαστε να γράψουμε – έστω και για λίγα δευτερόλεπτα – όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας «παγώνουν».

Το χέρι τρέχει ελεύθερο πάνω στη λευκή σελίδα, η σκέψη γίνεται πιο συγκροτημένη, η φαντασία απελευθερώνεται.

«Μπορείς να γράψεις δυο λόγια για τα ημερολόγια και τη χρησιμότητά τους;» έλεγε το brief. 

Τριγύρω γραφεία με οθόνες και υπολογιστές.

Στα ηχεία ακούγονταν γνώριμες μελωδίες, οι οποίες κάλυπταν τον χαρακτηριστικό ήχο των πληκτρολογίων. Έγειρα στην καρέκλα μου, σήκωσα την κούπα με τον ζεστό καφέ που μόλις είχα φτιάξει, ήπια μια γουλιά, χαμογέλασα.

Κοίταξα το smartphone που φόρτιζε στην άλλη άκρη του γραφείου.

Σήκωσα την τσάντα μου και μέσα από τα καλώδια, τους φορτιστές, τα USB sticks και τα powerbanks, τράβηξα το ημερολόγιο που μου κάνει δώρο – πέρσι, τέτοια εποχή – ένα προμηθευτής.

Κόκκινο, με σκληρό εξώφυλλό αλλά ιδιαίτερα απαλή υφή, όμορφη γραμματοσειρά και μεγάλες σελίδες. Στις τελευταίες από αυτές μπορούσες εύκολα να διακρίνεις το λευκό υφασμάτινo σελιδοδείκτη του.

Με ένα πρόχειρο ξεφύλλισμα πέρασαν μπροστά από τα μάτια μου ραντεβού και συνεντεύξεις από εκθέσεις στο εξωτερικό, σημειώσεις, ζωγραφιές και λογικά διαγράμματα, κωδικοί από διάφορες ιστοσελίδες και υπηρεσίας, υπονοούμενα και κωδικοποιημένες φράσεις, δώρα που είχα σημειώσει να φέρω στους δικούς μου. Τι χρονιά και αυτή!

Μακάρι να μπορούσα, με κάποιον τρόπο, να σας μεταφέρω όλα αυτά τα συναισθήματα!

Ωστόσο, μπορώ να μοιραστώ μαζί σας μια ευχή: να γεμίσουμε τα επόμενα ημερολόγια μας με όμορφες στιγμές, συναντήσεις, ιδέες, αισιόδοξες προοπτικές και στόχους.

Και πάνω από όλα, να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας!

Β. Ορφανίδης